ମାଧବ ଦାସ ଜଣେ ଗରିବ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ସେ ପୁରୀରେ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ନିକଟରେ ବସବାସ କରୁଥିଲେ। ସେ ମନ୍ଦିରରେ ଝାଡୁ ଲଗାଇବା ଏବଂ ସଫା-ସୁତୁରା କରିବାର କାମ କରୁଥିଲେ। ସେ ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭକ୍ତ ଥିଲେ ଏବଂ ପ୍ରତିଦିନ ତାଙ୍କର ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ଏକଦିନ ମାଧବ ଦାସ ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ନିକଟରେ ଏକ ବିଶେଷ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ସେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ନିଜକୁ ଦର୍ଶନ ଦେବା ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମର ଅନୁଭବ କରାଇବା ପାଇଁ ବିନତି କଲେ।
ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ ମାଧବ ଦାସଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ। ଗୋଟିଏ ରାତିରେ, ଯେତେବେଳେ ମାଧବ ଦାସ ମନ୍ଦିରରେ ଶୋଇଥିଲେ, ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ ତାଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଆସିଲେ। ଭଗବାନ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ ସେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ପ୍ରେମର ଅନୁଭବ କରାଇବେ, କିନ୍ତୁ ଏକ ଶର୍ତ୍ତ ମାନିବାକୁ ପଡିବ।
ଭଗବାନ କହିଲେ ଯେ ମାଧବ ଦାସଙ୍କୁ ମନ୍ଦିର ବାହାରେ ଏକ ବିଶେଷ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବାକୁ ହେବ ଏବଂ ସେଠାରେ ଏକ ବିଶେଷ ପ୍ରକାରର ଫୁଲ ଚୟନ କରିବାକୁ ହେବ।
ମାଧବ ଦାସ ଭଗବାନଙ୍କ କଥା ମାନି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ମନ୍ଦିର ବାହାରକୁ ଗଲେ। ସେ ଭଗବାନ କହିଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଏକ ଫୁଲ ଦେଖିଲେ। ସେ ଯେତେବେଳେ ସେହି ଫୁଲକୁ ଛୁଇଁଲେ, ତାହା ଏକ ସୁନ୍ଦର ରଥରେ ପରିଣତ ହେଲା।
ସେହି ରଥରେ ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ, ବଳଭଦ୍ର ଓ ସୁଭଦ୍ରା ବିରାଜମାନ ଥିଲେ। ମାଧବ ଦାସ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଭଗବାନଙ୍କ ସହ ପୁରୀ ସହର ଭ୍ରମଣ କଲେ।
ଏହି ଯାତ୍ରା ସମୟରେ ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ ମାଧବ ଦାସଙ୍କୁ ନିଜ ପ୍ରେମ ଓ କୃପାର ଅନୁଭବ କରାଇଲେ। ମାଧବ ଦାସ ଭଗବାନଙ୍କ ସହ ବହୁତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ଲୀନ ହୋଇଗଲେ।
ଯାତ୍ରାର ଶେଷରେ ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ ମାଧବ ଦାସଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରି ପୁନର୍ବାର ମନ୍ଦିରକୁ ପଠାଇଦେଲେ।
ମାଧବ ଦାସଙ୍କ ଏହି କାହାଣୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହା ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଅପାର କୃପା ଓ ପ୍ରେମକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ, ଯାହା ସଦା ସର୍ବଦା ତାଙ୍କ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଉପରେ ରହିଥାଏ।
ଏହି କାହାଣୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରେରଣା, ଯେ ସେମାନେ ସଦା ଭଗବାନଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ଲୀନ ରୁହନ୍ତୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ କୃପା ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତୁ।
Comments
Post a Comment